
علی آقا نصر آزادانی یک تمام عیار واقعی
نوامبر 27, 2018
یک روانشناس ورزشی اینجاست …
ژانویه 31, 2019ضمن عرض سلام و خسته نباشي خدمت شما
استاد جان مي تونيم تعريف كاملي از شما داشته باشيم .
به نام خدا داود جوان حق پرست هستم متولد تهران شهرستان اسلامشهر در يكم مردادماه سال ٥٨ پا در جهان هستي گذاشتم .
در سال ١٣٦٦ زندگي ورزشي خودم رو در نزد استاد عزيز جناب امراله اميري آغاز نمودم و تا كمربند سبز خدمت ايشان درس تكواندو رو آموختم و سپس خدمت استاد ارجمند جناب ناصر برجي رسيدم و تاكنون كه در خدمت شما هستم شاگردي ايشان از افتخارات بنده هست .
قهرمان اسبق استان تهران و کشور.
به دليل پارگي در رباط صليبي و منيسك و انجام در عمل جراحي از دنياي بازيگري كنار كشيدم و در سال ٨٠ توانستم حكم مربيگري خودم رو بگيرم و در سال ٨١ به جرگه داوران كشور پيوستم و در سال83 به دنياي شيرين مربيگري پيوستم .
از سال ٨٥ در ليگهاي استان همراه با تيم اسلامشهر به مربيگري پرداختم و در سال ٨٧ به همراه دوست خوبم جناب قلي زاده در ليگ نوجوانان قهرمان كشور شديم و تا سال93 در ليگهاي كشور در رده هاي مختلف بعنوان سرمربي حضور داشتم .
به علت فشار كاري زياد و مربيگري در سالهاي مداوم تصميم گرفتم چند سالي دور از صحنه مربيگري حرفه اي باشم تا بيشتر كنار خانواده ام باشم . كه امسال هم با آكادمي بارمان توسن استارت مجدد زديم .
از منطقه اي تكواندو رو شروع كرديد كه سختي زيادي در راهش بود . از اين سختي برامون بگيد .
🥋از سختيهاي اگر بگم كه اصلا با اين وضعيت كنوني قابل مقايسه نيست ،
در كل رفتن به باشگاه سخت بود بخاطر يك باشگاه رفتن مي بايست يكساعت زودتر از منزل راه مي افتاديم تا بتونيم به باشگاه برسيم باشگاهي كه از امكانات آب آشاميدني و برق بدور بود و داراي كف سيماني بود .
تنها در باشگاهها دو عدد هوگو وجود داشت و يك و يا دو تا ميت مثل الان نبود . اون زمان اين همه مسابقه نبود كه بازيكنان بتواند سريع تر محك بخورند و در كوران مسابقات باشیم به همين دليل بايد زحمت بيشتري مي كشيديم تا در مسابقه اي كه برگزار مي شد خودي نشان بدهيم .
بنده اولين بار با كمربند سبز قهرمان استان شدم. سال68( كه البته كمربند قرمز بسته بودم ، اونموقعه ها كد بانك اطلاعاتي نداشتيم كه متوجه مسئول مسابقات متوجه كمربند بنده بشه ) براي تيم كشوري انتخاب شدم و چون كمربندي رسمي نداشتم نتونستم در مسابقات كشوري حضور پيدا كنم . باشيم بازي كنم چون كمربندم رسمي نبود ، نزدیک ٣٠ سال پيش ، زمان زيادي گذشته واقعا .
استاد دنياي تكواندو چه خبر ؟ چيكار بايد مي شد و چيكار نبايد مي شد . قهرمانان كه با شما كار كردند شما را منتقد خوب تكواندو مي دونند كه سكوت مي كنيد .
🥋منقد به چه كسي ميگن ؟ از چه كسي انتقاد مي كنيم و كلمه منتقد يعني چه ؟ .
بنده سعي مي كنم منتقد باشم تا منفي نگر .
بنده همه چي رو مي بينم هم خوب هم بد ولي متاسفانه چون ظرفيتها پائين تر از قبل هست سعي مي كنم كمتر سخن بگم و به اهلش .
متاسفانه در كشور ما منتقد رو فقط به چشم بد گويي مي بينند به همين دليل ترجيح مي دم بيشتر سكوت كنم . انتقاد درست و بجا بهتر جواب مي ده تا قبل از وقوع . به نظر بنده منتقد بايد جايگاه خودش رو بشناسه ، منتقد بايد با اطلاعات كامل و سند و مدرک صبحت کنه.احساسی حرف زدن کمکی به این موضوعات نمیکنه.
استاد الان شما بعنوان سرمربي تيمهاي استان تهران با آكادمي همكاري مي كنيد . اين همكاري چطور آغاز شد و نظرتون در مورد آكادمي ورزشي بارمان توسن بفرمائيد.
از روز اول بنده در جريان فعاليتهاي آكادمي ورزشي توسن بودم ، جناب قلي زاده دوست قديمي و ساليان دور ، از ابتدا با بنده در ارتباط بود و در هر زمينه براي اين مجموعه با بنده مشورت مي كردند . ايشان از همان ابتدا اصرار و دوست داشت كه در كنار تيم كاري آكادمي باشم اما بخاطر خانواده ام و خستگي چند ساله از مسابقات اين همكاري ميسر نشد ولي در هر مورد كه نياز به بنده بود مشاوره هاي خاص خدمت ايشون داشتم . تا اينكه امسال همه شرايط رو براي بنده مهيا كردند و هيچگونه راه فرار را براي ما قرار نداد .
در اخر این عنوان
از زحمات خانواده و همسرم کمال تشکر را دارم که در تمامی این سالها سخت در زندگی مشترک زحمات زیادی کشیده است که بنده با افکار راحتر پای در میدانهای ورزشی بگذارم و جا دارد مقام دوم لیگ استان تهران رده نونهالان ).را به تمام کادر فنی وبازیکنان و مدیریتی و کارکنان و مسولین شرکت توسن تبریک عرض نموده و قدران زحمات انها هستیم.





