در گام های قبل به ترتیب یاد گرفتیم که ، صبر کنیم، دور شویم، نفس عمیق بکشیم، بشماریم، خودمان را از بیرون نگاه کنیم و انتظاراتمان را با واقعیت سازگار کنیم.

همه ی کارهای بالا بسته به شرایط ممکن است چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد. اما بعد از آن باید شرایط را بررسی کنیم و تصمیم بگیریم از چه مهارتی استفاده کنیم تا بهترین اتفاق ممکن رقم بخورد.

به عنوان مثال: ساعت ۱۰:۳۰ شب است و بچه هایم به جای خوابیدن در حال بازی هستند‌.

حالا بعد از طی کردن سه گام اول به مرحله چهارم می رسم که باید تصمیم بگیرم از چه مهارتی استفاده کنم، می توانم:

۱. یک جمله می گویم: ساعت ۱۰:۳۰ است از وقت خوابتان گذشته، همه باید این ساعت خواب باشند.

۲.حق انتخاب به آنها بدهم: یا همین الان ساکت اینجا می خوابید یا برای هر کدام جای خواب جداگانه در نظر می گیرم.

۳.از قانون مادربزرگ( یک قانون تربیتی معروف است) استفاده کنم: وقتی سر جاهاتون ساکت دراز کشیدید قبل از خواب یه کتاب براتون می خونم.

۴.یک جمله ی قاطع ولی ساده می گم: بچه ها بخوابید.

۵.نمایش اجرا کنم: سلام، من پری خوابم اگر الان بخوابید…

۶.یادداشت بنویسم:یک موشک کاغذی داخل اتاق بندازم که روش نوشته :ساعت از ۱۰ گذشته بخوابید قبل از اینکه مامان عصبانی بشه.

۷.می تونم شوخی کنم: برم وسط اتاقشون بخوابم، بگم خیلی خسته ام باید همین الان بخوابم…

۸.از تکنیک بی توجهی استفاده کنم: من میرم بخوابم، شما فردا باید زود بیدار بشید اگر می خواید فردا اذیت بشید خودتون اختیارش رو دارید اما لطفا ساکت باشید و مزاحم خواب من نشید.

زمانی که تصمیم گرفتید از کدام مهارت استفاده کنید، از تکنیک های دیگر به عنوان پشتیبان کمک بگیرید.

داشتن طرح و برنامه باعث می شود با موقعیت در کمال آرامش برخورد کنید.

با کمک تمرین متوجه می شوید که این گام ها چقدر کمک کننده هستند تا در شرایط عصبانیت بر خود کنترل پیدا کنید و با داشتن برنامه به صورت موثر واکنش نشان دهید‌.

این مبحث به پایان رسید، با آرزوی موفقیت و آرامش برای شما عزیزان.

#ریحانه_کحالی